ถึงเธอจะไม่จริงใจกับคนอื่น
หากก็ยังมี"คนอื่น"ที่จริงใจกับเธอ
แต่เธอก็ไม่เคยแม้แต่จะหยุดคิด
ทำร้ายกันเหมือนเป็นเรื่องสนุก
ซึ่งก็สนุก...ไม่งั้นคงไม่ทำหรอก
แต่จะสนุกอย่างไร...
ลองเป็นฝ่ายถูกกระทำบ้างไหม
จะได้ซึ้งเสียทีว่า...
เจ็บแค่ไหนที่คนไว้ใจกัน
ย้อนกลับมาทำร้ายกัน
เมื่อสัมพันธ์ที่เคยแน่นแฟ้น
เริ่มคลายลง...
จะโทษใคร...จงคิดเอง
มันเหนื่อยนะ...อยากให้รู้
ว่าการพยายามทำใจให้คิดเชื่อ
และมองข้ามความจริงที่เห็นตำตาไป
มันเหนื่อย...เหลือเกิน
ยิ่งวันเวลาผ่าน กำลังใจก็จางไป
ย้อนกลับมาถามตัวเอง
ทำไมฉันจะต้อง...เชื่อใครที่ไม่จริงใจกับฉัน
ในเมื่อยังมีคนดีดีอยู่รอบตัว
หันไปหาเขาเหล่านั้นไม่ดีกว่าหรือ...
เจ็บนะ...เจ็บมากด้วย
ที่ต้องบอกลาคนที่เคยไว้เนื้อเชื่อใจ
ต้องทำห่างเหินเย็นชา
เหมือนไม่เคยมีความทรงจำต่อกัน
แต่จะเจ็บแค่ไหน...ก็คงดีกว่า
ต้องทนไป...อย่างทรมานไม่มีวันสิ้นสุด
ทางที่ดี...เดินจากเสียตอนนี้
คงดีกับทั้งเธอและฉันมากกว่า
เธอจะได้ซึ้ง...ว่าไม่จริงใจแล้วได้อะไร
ส่วนฉันก็จะได้ซึ้ง...ว่าควรเชื่อใจแต่คนที่จริงใจ
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนคนเดียว
คนใจแคบเท่านั้น..ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว
เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน
เพราะถ้าวันใดวันหนึ่ง
คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่ออีกมากมาย..
และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย
ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้นเต็มที่แล้ว
อากาศ...ร้อนอบอ้าว ออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศ...หนาวขาดใจ ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว...ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนความรัก...อยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง
ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน...แต่อย่าทรมานตัวเอง
ด้วยการยืนตากแดดนานๆหรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนัก...ก็หลบที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวนัก...ก็ก่อเตาผิง
ความรักจะไม่ทำร้ายเรา....ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง
ถ้าเธอรู้จักรัก...แสงแดดจะทำให้เธออุ่น
ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย
ตอนนี้เค้าก็ปวดหัวนิดหน่อย
ว่าแต่ ที่ร๊ากกลับจากเรียนพิเศษแล้วอย่ามัวแต่เล่นหรือเที่ยวละ
โทรหาเค้าด้วยจานอนรอ
อิอิ คิดถึงมากมายเลยรักม๊ากๆๆด้วย จากคนที่รักเธอ